Projektna dokumentacija za sanaciju čelične konstrukcije i stubova drumsko železničkog mosta preko reke Velike Morave u km 82+142 pruge broj 218 Mala Krsna - Majdanpek - Bor - Vražogrnac - Rasputnica 2 i državnog puta IIB reda broj 377 u km 8+359 Požarevac (veza sa državnim putem 33) - Osipaonica
Istorijat mosta
Mostovska konstrukcija je u proteklom periodu više puta građena, rušena i obnavljana. Početak datira davne 1892. god, kada ga je Požarevački okrug prvi put sagradio. Dotadašnji most koji je građen kao drumski, morao se prepraviti. Prilikom probnog opterećenja čelični drumski most je popustio. Nakon havarije izvršeno je ojačanje čelične konstrukcije.
1911. godine počinje izgradnja železničke pruge Mala Krsna-Požarevac, pa tako i novog železničko-drumskog mosta, ali su Balkanski ratovi i Prvi svetski rat zaustavili njegov završetak. Srpska vojska ga prvi put ruši 1915. god. prilikom povlačenja, Nemci ga obnavljaju, a potom i ruše 1918. god. prilikom svog povlačenja. Nova država - Kraljevina SHS ga obnavlja 1924. godine, a Nemci ga u povlačenju 1944. god. ponovo ruše. Tako most po treći put završava u Velikoj Moravi. Svedok njegove tragične istorije su ostaci porušene čelične konstrukcije koji i dan danas vire iz Velike Morave.
Posle Drugog svetskog rata most je obnovljen za drumski i železnički saobraćaj.
Originalna dokumentacija za most obnovljen nakon drugog svetskog rata nije postojala pa je u sklopu izrade Elaborata o ispitivanju mosta na km 82+142 pruge Mala Krsna - Majdanpek, izrađenog 1980. godine od strane Saobraćajnog instituta CIP, izvršeno snimanje cele čelične konstrukcije mosta na osnovu koga je urađena kompletna grafička dokumentacija, izvršeno ispitivanje kvaliteta čeličnog materijala, ispitivanje probnim opterećenjem kao statički kontrolni proračun svih konstruktivnih elemenata i veza za šemu opterećenja I1 ( pravilnik 316 JŽ) kao i za stvarni voz, lokomotivu 665 i vagonsko opterećenje od 72 kN/m. Za sve elemente koji ne zadovoljavaju potrebnu nosivost projektovano je ojačanje.
Na osnovu ovog Elaborata su 1981. godine izvedena ojačanja delova noseće mostovske konstrukcije. Tokom sanacionih radova obavljen je podvodni pregled stuba 2 na osnovu koga je utvrđeno da je neophodna sanacija stuba . Ova sanacija je projektovana 1982. godine, ali nije izvedena.
Poslednji radovi na mostovskoj konstrukciji izvedeni su 1992. godine kada je postojeća drvena kolovozna konstrukcija zamenjena čeličnom kolovoznom konstrukcijom sa asfaltnim zastorom. Radovi su izvedeni prema Glavnom projektu rekonstrukcije kolovoza drumsko-železničkog mosta na km 82+142 pruge Mala Krsna - Majdanpek, izrađenom od strane D.P.Mostprojekt, Beograd, 1991.godine. Tokom ovih radova obnovljena je antikoroziona zaštita na delovima mostovske konstrukcijekoji su u kontaktu sa novom kolovoznom konstrukcijom.
Na stubu 2 (S3), kao najugroženijem, izvedena je istražna bušotina 1997. godine, u cilju utvrđivanja dubine fundiranja kao i vrste materijala od kojeg je izgrađen. Rezultati istražne bušotine ukazali su na dubinu fundiranja stuba veću od 10m u odnosu na kotu korita (+68,75 m) koja je u to vreme bila oko 11,2 m ispod vrha stuba (+79,95 m). U Izveštaju o rezultatima istražne bušotine konstatovano je da je reka Morava u kraćem periodu produbila korito za 3m usled neadekvatne eksploatacije šljunka iz rečnog korita. Produbljivanje korita je nastavljeno i u narednom periodu jer je podvodnim snimanjem stuba koje je izvršeno za potrebe ovog Projekta konstatovano da je rečno dno u zoni stuba Ѕ3 produbljeno za još 2m pa je sada teren u zoni S3 na koti +66,75 m.
Opšti podaci o mostu
Most je čelična konstrukcija, statičkog sistema “Gerberov” nosač, koja premošćuje reku sa tri otvora raspona 3h62,4m. pa je ukupna dužina između osa ležišta na krajnjim stubovima 187,2m.
Konstrukciju glavnih nosača čine dve rešetkaste grede sa prepustom raspona 62,4+15,6m na koje je u srednjem polju ″ovešena″ prosta greda raspona 31,2m. Konstrukcija glavnih nosača je simetrična u odnosu na sredinu mosta.
Visina glavnih nosača je promenljiva - od obalnih stubova do sredine krajnjih polja (čvorovi 6 i 30) je konstantna i iznosi 5,2m, zatim poligonalno raste do srednjih stubova (čvorovi 12 i 24) na 14,0 m. Visina glavnih nosača u srednjem polju poligonalno opada od oslonaca na stubovima S2 i S3 do sredine mosta (čvor 18) gde je visina 5,2 m. Osovinski razmak rešetkastih glavnih nosača u poprečnom preseku iznosi 5,65m.
Rešetkasti glavni nosači su sa prostom ispunom od dijagonala i vertikala između čvorova 0 - 9, 27 - 36, kao i 15 - 21, na delu ″ovešene″ grede. Na delu između čvorova 9 - 15, kao i 21 - 27 pored gornjeg i donjeg pojasa formiran je i ″srednji″ pojas. Na ovom delu ispuna od vertikala i dijagonala je samo između donjeg i srednjeg pojasa, a između gornjeg i srednjeg pojasa postoje samo vertikale.
Štapovi glavnog nosača su složenog preseka sastavljeni od valjanih profila i limova među sobom spojenih zakivcima. Sve veze i montažni nastavci su zakovani, osim donjeg pojasa na mestu Gerberovog zgloba.
Zatvoreni ramovi, portali, postoje samo u šest čvorova glavnog nosača:
- u čvorovima 9 i 27, portali su jednospratni zatvoreni okviri;
- u čvorovima 15 i 21 su takođe jednospratni zatvoreni okviri u čijim se gornjim čvorovima nalaze oslonci ″ovešene″ proste grede, s tim što je u čvoru 21 nepokretni, a u čvoru 15 pokretni oslonac;
- u čvorovima 12 i 24 ( nad osloncima na srednjim stubovima S2 i S3) portali su dvospratni ramovi sa ispunom od ukrštenih dijagonala u gornjem delu.
U svim ostalim čvorovima glavnog nosača, poprečni nosači i vertikale glavnog nosača formiraju poluramove.
Spreg protiv bočnih udara sa ispunom od dijagonala i vertikala lociran je u ravni gornjeg pojasa podužnih nosača. Vertikale su složeni preseci od 4 profila L70x70x7, dok su dijagonale na celom mostu od ugaonika L120x120x11.
Spreg za prijem sila vetra sa ispunom od dijagonala (L90x90x11) i vertikala (L70x70x7) lociran je u ravni donjeg pojasa glavnih nosača - u ravni gornjeg pojasa ne postoji spreg za vetar. Spregovi za prijem sila kočenja se nalaze u ravni sprega za prijem sila vetra, i to u čvorovima 6, 12, 18, 24 i 36.
Kolovoz na mostu je u ravni donjeg pojasa - kolovoznu konstrukciju čine poprečni nosači na rasteru od 5,2 m preko kojih se oslanjaju podužni kolovozni nosači na razmakProjektna dokumentacija za sanaciju čelične konstrukcije i stubova drumsko železničkog mosta preko reke Velike Morave u km 82+142 pruge broj 218 Mala Krsna - Majdanpek - Bor - Vražogrnac - Rasputnica 2 i državnog puta IIB reda broj 377 u km 8+359 Požarevac (veza sa državnim putem 33) - Osipaonica
Istorijat mosta
Mostovska konstrukcija je u proteklom periodu više puta građena, rušena i obnavljana. Početak datira davne 1892. god, kada ga je Požarevački okrug prvi put sagradio. Dotadašnji most koji je građen kao drumski, morao se prepraviti. Prilikom probnog opterećenja čelični drumski most je popustio. Nakon havarije izvršeno je ojačanje čelične konstrukcije.
1911. godine počinje izgradnja železničke pruge Mala Krsna-Požarevac, pa tako i novog železničko-drumskog mosta, ali su Balkanski ratovi i Prvi svetski rat zaustavili njegov završetak. Srpska vojska ga prvi put ruši 1915. god. prilikom povlačenja, Nemci ga obnavljaju, a potom i ruše 1918. god. prilikom svog povlačenja. Nova država - Kraljevina SHS ga obnavlja 1924. godine, a Nemci ga u povlačenju 1944. god. ponovo ruše. Tako most po treći put završava u Velikoj Moravi. Svedok njegove tragične istorije su ostaci porušene čelične konstrukcije koji i dan danas vire iz Velike Morave.
Posle Drugog svetskog rata most je obnovljen za drumski i železnički saobraćaj.
Originalna dokumentacija za most obnovljen nakon drugog svetskog rata nije postojala pa je u sklopu izrade Elaborata o ispitivanju mosta na km 82+142 pruge Mala Krsna - Majdanpek, izrađenog 1980. godine od strane Saobraćajnog instituta CIP, izvršeno snimanje cele čelične konstrukcije mosta na osnovu koga je urađena kompletna grafička dokumentacija, izvršeno ispitivanje kvaliteta čeličnog materijala, ispitivanje probnim opterećenjem kao statički kontrolni proračun svih konstruktivnih elemenata i veza za šemu opterećenja I1 ( pravilnik 316 JŽ) kao i za stvarni voz, lokomotivu 665 i vagonsko opterećenje od 72 kN/m. Za sve elemente koji ne zadovoljavaju potrebnu nosivost projektovano je ojačanje.
Na osnovu ovog Elaborata su 1981. godine izvedena ojačanja delova noseće mostovske konstrukcije. Tokom sanacionih radova obavljen je podvodni pregled stuba 2 na osnovu koga je utvrđeno da je neophodna sanacija stuba . Ova sanacija je projektovana 1982. godine, ali nije izvedena.
Poslednji radovi na mostovskoj konstrukciji izvedeni su 1992. godine kada je postojeća drvena kolovozna konstrukcija zamenjena čeličnom kolovoznom konstrukcijom sa asfaltnim zastorom. Radovi su izvedeni prema Glavnom projektu rekonstrukcije kolovoza drumsko-železničkog mosta na km 82+142 pruge Mala Krsna - Majdanpek, izrađenom od strane D.P.Mostprojekt, Beograd, 1991.godine. Tokom ovih radova obnovljena je antikoroziona zaštita na delovima mostovske konstrukcijekoji su u kontaktu sa novom kolovoznom konstrukcijom.
Na stubu 2 (S3), kao najugroženijem, izvedena je istražna bušotina 1997. godine, u cilju utvrđivanja dubine fundiranja kao i vrste materijala od kojeg je izgrađen. Rezultati istražne bušotine ukazali su na dubinu fundiranja stuba veću od 10m u odnosu na kotu korita (+68,75 m) koja je u to vreme bila oko 11,2 m ispod vrha stuba (+79,95 m). U Izveštaju o rezultatima istražne bušotine konstatovano je da je reka Morava u kraćem periodu produbila korito za 3m usled neadekvatne eksploatacije šljunka iz rečnog korita. Produbljivanje korita je nastavljeno i u narednom periodu jer je podvodnim snimanjem stuba koje je izvršeno za potrebe ovog Projekta konstatovano da je rečno dno u zoni stuba Ѕ3 produbljeno za još 2m pa je sada teren u zoni S3 na koti +66,75 m.
Opšti podaci o mostu
Most je čelična konstrukcija, statičkog sistema “Gerberov” nosač, koja premošćuje reku sa tri otvora raspona 3h62,4m. pa je ukupna dužina između osa ležišta na krajnjim stubovima 187,2m.
Konstrukciju glavnih nosača čine dve rešetkaste grede sa prepustom raspona 62,4+15,6m na koje je u srednjem polju ″ovešena″ prosta greda raspona 31,2m. Konstrukcija glavnih nosača je simetrična u odnosu na sredinu mosta.
Visina glavnih nosača je promenljiva - od obalnih stubova do sredine krajnjih polja (čvorovi 6 i 30) je konstantna i iznosi 5,2m, zatim poligonalno raste do srednjih stubova (čvorovi 12 i 24) na 14,0 m. Visina glavnih nosača u srednjem polju poligonalno opada od oslonaca na stubovima S2 i S3 do sredine mosta (čvor 18) gde je visina 5,2 m. Osovinski razmak rešetkastih glavnih nosača u poprečnom preseku iznosi 5,65m.
Rešetkasti glavni nosači su sa prostom ispunom od dijagonala i vertikala između čvorova 0 - 9, 27 - 36, kao i 15 - 21, na delu ″ovešene″ grede. Na delu između čvorova 9 - 15, kao i 21 - 27 pored gornjeg i donjeg pojasa formiran je i ″srednji″ pojas. Na ovom delu ispuna od vertikala i dijagonala je samo između donjeg i srednjeg pojasa, a između gornjeg i srednjeg pojasa postoje samo vertikale.
Štapovi glavnog nosača su složenog preseka sastavljeni od valjanih profila i limova među sobom spojenih zakivcima. Sve veze i montažni nastavci su zakovani, osim donjeg pojasa na mestu Gerberovog zgloba.
Zatvoreni ramovi, portali, postoje samo u šest čvorova glavnog nosača:
- u čvorovima 9 i 27, portali su jednospratni zatvoreni okviri;
- u čvorovima 15 i 21 su takođe jednospratni zatvoreni okviri u čijim se gornjim čvorovima nalaze oslonci ″ovešene″ proste grede, s tim što je u čvoru 21 nepokretni, a u čvoru 15 pokretni oslonac;
- u čvorovima 12 i 24 ( nad osloncima na srednjim stubovima S2 i S3) portali su dvospratni ramovi sa ispunom od ukrštenih dijagonala u gornjem delu.
U svim ostalim čvorovima glavnog nosača, poprečni nosači i vertikale glavnog nosača formiraju poluramove.
Spreg protiv bočnih udara sa ispunom od dijagonala i vertikala lociran je u ravni gornjeg pojasa podužnih nosača. Vertikale su složeni preseci od 4 profila L70x70x7, dok su dijagonale na celom mostu od ugaonika L120x120x11.
Spreg za prijem sila vetra sa ispunom od dijagonala (L90x90x11) i vertikala (L70x70x7) lociran je u ravni donjeg pojasa glavnih nosača - u ravni gornjeg pojasa ne postoji spreg za vetar. Spregovi za prijem sila kočenja se nalaze u ravni sprega za prijem sila vetra, i to u čvorovima 6, 12, 18, 24 i 36.
Kolovoz na mostu je u ravni donjeg pojasa - kolovoznu konstrukciju čine poprečni nosači na rasteru od 5,2 m preko kojih se oslanjaju podužni kolovozni nosači na razmaku od 1,8 m. Podužni i poprečni nosači su preseka, sastavljeni od valjanih ugaonika i limova, međusobno vezanih zakivcima.u od 1,8 m. Podužni i poprečni nosači su preseka, sastavljeni od valjanih ugaonika i limova, međusobno vezanih zakivcima.
